Çamura Bulandım Anne... Gazze Filistin... AbbaD... Ezgi

Çamura Bulandım Anne... Gazze Filistin... AbbaD... Ezgi Hakkında Detaylar

Öyle içimiz ya ıyor ki, sessiz çığlıkları na karşılık veremeyişimizden dolayı. Buz kesen soğukta kimsesiz çamura bulandım anne, ac kollarını anne. Kalpler ancak Allahı anmakla huzur bulur. Ezgi ve ilahilerde bu atmosferi yakalamayı umuyor ve dinlediğiniz her eserde manevi huzura ulaşmanızı diliyorum.

 

Çamura Bulandım Anne.- Ezgi Sözleri

Hava soğuk, toprak ıslak
battaniyeler nemli.
Aşımız yok, üşüyorum

Yağmur eskisi kadar huzur vermiyor,
Gökten yağmur değil bomba yağıyor
Kurak toprağa rahmet yağsa da,
Üşüyen bedenime batıyor her damla.

Savaştan kaçarken bin savaşa tutulduk 
Mermiler değil, dışlanma okları 
Yaraladı kalbimizi.
Hiç sorulmadı halimiz, 
Yok sayıldık, unutulduk,
Yalnızlığımızla boğulduk o kış gününde

Ölümü! bile seçme hakkımız elimizden alındı,
Mezarlarımız adsız, bedenlerimiz mezarsız kaldı 
Kan gözyaşları döktük gecelerce,
Sessiz çığlıklarımız yankılandı ıssız gecelerde. 

Müslüman kardeşlerimiz bize yabancılaştı,
Namusumuz kirlendi, iffetimiz talan edildi 
Küçük bedenlerimiz soğuk denizlerde sürüklendi,
Hayallerimiz çamura bulandı o kış gününde.

Yuvamdan koparıldım, çadır oldu evim,
Çıplak ayaklarıma Soğuk rüzgarlar vurdu.
Çadırdan sızan yağmurlar, yatağıma kondu,
Buz kesen bir günde çamura bulandım anne.

Ah canım annem diye, fısıldadım sessizce,
Sarılmak istedim sana, sığınmak sımsıkıca 
Açtım kollarımı boşluğa, gözyaşlarım aktı usulca,
Kimsesiz bir gün çamura bulandım anne (anne).

Biliyorum yanımda değilsin, dua ediyorum sana,
Meleklerle birlikte cennettesin şu an.
Bir gün kavuşacağız anne, ruhum hep seninle,
Öksüz bir gün çamura bulandım anne (anne).

Aç Kollarını geliyorum Anne...
sonsuza... sonsuzluğa...