şeyhim gel gel ilahi sözleri Hakkında Detaylar

En güzel ilahiler Recep süslü Şeyhim gel gel ilahisi dinle mp3 indir ilahi sözleri Azrail geldi canıma, Şeytan başladı çalıma, Şeyhim bakınsın halime, Gözüm yaşla doldu, Gel, gel. Son nefesi de alıyor, Biri çenemi bağlıyor,

 

“Recep Süslü Şeyhim Gel Gel” ilahisi, insanın ölüm anını, kabir hayatını ve ahiret yolculuğunu son derece etkileyici bir dille anlatan derin manalı bir tasavvuf ilahisidir. Bu ilahide sadece bir ölüm hikâyesi değil, aynı zamanda insanın dünya hayatındaki gafletinden uyanışı, acizliği ve Rabbine yönelişi anlatılır. Her kıtasında ayrı bir ibret, ayrı bir korku ve ayrı bir manevi çağrı bulunmaktadır. Özellikle “Gel, gel” nidaları, kulun hem mürşidine hem Allah’ın rahmetine hem de manevi yardıma olan özlemini simgeler.

İlahinin ilk bölümlerinde Azrail’in gelişi anlatılırken insanın dünyada ne kadar güçlü görünse de ölüm karşısında ne kadar çaresiz olduğu gözler önüne serilir. “Azrail geldi canıma, şeytan başladı çalıma” sözleri, ölüm anındaki en büyük imtihanlardan birini ifade eder. Tasavvuf ehline göre şeytan, insanın son nefesinde imanını almaya çalışır. Bu nedenle salih kullar sürekli “imanla ölmek” için dua ederler. Burada kulun “Şeyhim bakınsın halime” demesi ise manevi bir sığınışı temsil eder. Çünkü mürşit sevgisi, insanı Allah’a yaklaştıran bir vesile olarak görülmektedir.

şeyhim gel gel ilahisi sözleri

Azrail geldi canıma,
Şeytan başladı çalıma,
Şeyhim bakınsın halime,
Gözüm yaşla doldu,
Gel, gel.

Son nefesi de alıyor,
Biri çenemi bağlıyor,
Çoluk, çocuğum ağlıyor,
Evim figan doldu,
Gel, gel.

Camide sela verdiler,
Uzaktakiler geldiler,
Yüzümü açıp gördüler,
Gözüm açık kaldı,
Gel, gel.

Can boğazımda duruyor,
Şeytan imanım çalıyor,
Dilim damağım kuruyor,
Şeytan kadeh sundu,
Gel, gel.

Elbisemi soyuyorlar,
Abdest verip yuyuyorlar,
Kefenime sarıyorlar,
Suyum sıcak oldu,
Gel gel.

Tabutuma koyuyorlar,
Musallaya varıyorlar,
Namazıma duruyorlar,
İlk saflarım doldu,
Gel, gel.

Helallığımı alıyorlar,
Tabutuma dalıyorlar,
Mezarıma varıyorlar,
Kefen çamur oldu,
Gel, gel.

Kabirime indirdiler,
Beytullah’a döndürdüler,
Işığımı söndürdüler,
Gözüm görmez oldu,
Gel, gel.

Hocam Fatiha okuyor,
Kabir bedenim sıkıyor,
Emdiğim sütler akıyor,
Durum vahim oldu,
Gel, gel.

Münker, Nekir geliyorlar,
Çetin soru soruyorlar,
Bilmeyince vuruyorlar,
Dilim dönmez oldu,
Gel, gel,
Dilim dönmez oldu,
Gel gel, gel.

İlahinin ilerleyen kıtalarında ölümün gerçek yüzü çok çarpıcı şekilde anlatılır. “Çoluk çocuğum ağlıyor, evim figan doldu” dizeleri, insanın dünyada bağlandığı her şeyin ölüm karşısında nasıl geride kaldığını gösterir. İnsan hayatı boyunca mal, mülk, makam ve sevdiklerinin peşinden koşar; fakat ölüm geldiğinde hiçbirisi ona fayda sağlayamaz. O anda sadece iman, amel ve Allah’a olan bağlılık kalır.

“Camide sela verdiler, uzaktakiler geldiler” kısmı ise ölümün sosyal yönünü anlatır. İnsan ölünce yakınları toplanır, cenazesi hazırlanır ve dünya ile bağı tamamen kesilir. “Gözüm açık kaldı” sözü mecazi anlamda da değerlendirilebilir; kişinin dünyaya doyamadan gitmesi, yapamadıkları ve tövbe edemedikleri için duyduğu pişmanlık hissedilir.

İlahinin en etkileyici taraflarından biri de cenaze hazırlıklarının anlatıldığı bölümlerdir. “Elbisemi soyuyorlar, kefenime sarıyorlar” sözleri, insanın dünyaya ait bütün süslerden arındırıldığını gösterir. Ölüm herkesi eşitler. Fakir-zengin, güçlü-zayıf ayrımı olmadan herkes aynı beyaz kefene sarılır. Bu durum İslam’ın dünya hayatına bakışını da özetler; dünya geçicidir, baki olan ahirettir.

“Tabutuma koyuyorlar, musallaya varıyorlar” bölümü ise cenaze namazının manevi atmosferini hissettirir. İnsan artık kendi namazını kılamaz hale gelir ve cemaat onun için saf tutar. “İlk saflarım doldu” ifadesi, geride kalan insanların duasına olan ihtiyacı anlatır. Çünkü insan öldükten sonra amel defteri büyük ölçüde kapanır ve yaşayanların duaları önemli hale gelir.

Kabir sahnelerinin anlatıldığı kıtalar ise ilahinin en sarsıcı yerlerindendir. “Kabirime indirdiler, ışığımı söndürdüler” sözleri, mezarın yalnızlığını ve karanlığını çok güçlü şekilde hissettirir. İnsan artık tek başınadır. Ne dostu ne ailesi ne malı onunla birlikte gelir. Kabir, kişinin amelleriyle baş başa kaldığı ilk ahiret durağıdır.

“Münker Nekir geliyorlar, çetin soru soruyorlar” kısmı ise İslam inancındaki kabir sorgusunu anlatır. Bu bölüm dinleyene büyük bir muhasebe yaptırır. Çünkü insanın dünyada öğrendiği bilgiler değil, yaşadığı iman sorgulanacaktır. İlahideki “Bilmeyince vuruyorlar, dilim dönmez oldu” sözleri, hazırlıksız bir hayatın sonucunu dramatik şekilde ortaya koymaktadır.

Bu ilahiyi etkileyici yapan en önemli özelliklerden biri sadeliğidir. Ağır edebi sanatlar yerine doğrudan kalbe hitap eden yalın bir anlatım kullanılmıştır. Bu nedenle dinleyen kişi kendisini ilahinin içinde hisseder. Adeta kendi cenazesini, kendi kabir yolculuğunu düşünmeye başlar. Tasavvuf musikisinin amacı da zaten budur; kalbi yumuşatmak, insanı gafletten uyandırmak ve Allah’a yöneltmek.

Recep Süslü’nün yorumuyla daha da derinleşen bu ilahi, özellikle tövbe, ölüm ve ahiret düşüncesini hatırlatan eserlerden biridir. Dinleyen kişiye dünyanın geçiciliğini ve ölümün kaçınılmaz olduğunu tekrar tekrar hatırlatır. Aynı zamanda insanı namaza, zikre, tövbeye ve salih amellere yönlendiren güçlü bir manevi çağrı niteliği taşır.

Sonuç olarak “Şeyhim Gel Gel” ilahisi, sadece bir tasavvuf eseri değil; ölüm gerçeğini anlatan, insanı kendisiyle yüzleştiren ve manevi anlamda derin düşüncelere sevk eden çok etkileyici bir nasihattir. Her kıtasında ayrı bir ibret bulunan bu eser, dinleyen kalpte hem korku hem hüzün hem de Allah’ın rahmetine sığınma duygusu uyandırmaktadır.