Değerli sanatçı ve gönül insanı Engin Titiz'in seslendirdiği "Gel Umreye" ilahisi, sadece bir ezgi değil; aynı zamanda mümin gönüllerin Beytullah'a duyduğu hasretin, Resûlullah Efendimiz'e olan sevginin ve Allah'a yakınlaşma arzusunun güçlü bir ifadesidir. Engin Titiz'in içten ve samimi yorumu, ilahinin her mısrasını dinleyenlerin kalbine nakşetmekte, insanı adeta kutsal topraklara doğru manevi bir yolculuğa çıkarmaktadır.

"Rabbim nasip eyledi, çıktım Umre yoluna" sözleriyle başlayan bu güzel eser, umrenin bir davet ve nasip meselesi olduğunu hatırlatırken, kulun Rabbine karşı duyduğu teslimiyeti ve şükrü de en güzel şekilde ifade etmektedir. Engin Titiz'in duygu dolu yorumuyla birleşen bu sözler, umre özlemi taşıyan herkesin kalbinde derin izler bırakmaktadır.

Engin Titiz - GEL UMREYE İLAHİ SÖZLERİ

Rabbim nasip eyledi
Çıktım Umre yoluna
Kabul et niyetimi
Ereyim muradıma
Nasip eyle Allah'ım
Varayım Beytullah'a

Umreye gidiyorum
Beyaz ihramlarımla
Tavaf edip döneyim
Lebbeyk nidalarıyla
Arafat'a çıkayım
Lebbeyk nidalarıyla

Gel Umreye Umreye
Mekke'ye Medine'ye
Zemzeminden içmeye
Gel Umreye Umreye

Gel sen de gel Umreye
Gül kokan Medine'ye
Safa ile Merve'ye
Gel Umreye Umreye

Kızgın çöller geçeyim
Çok şükürler edeyim
Kâbe'yi gördüğüm an
Affedilmek dileğim
Medine'ye varınca
Gül olmaktır dileğim

Beytullah etrafında
Aşkın ile döneyim
Arafat'ta el açıp
Rahmetine ereyim
Müzdelife, Mina'da
Şu nefsimi yeneyim

İlahide geçen Beytullah, tavaf, ihram, Arafat, Müzdelife ve Mina gibi mukaddes mekânlar ve ibadetler, dinleyiciyi manevi bir atmosferin içine çekmektedir. Özellikle "Lebbeyk" nidalarının tekrar edilmesi, insanın Rabbine olan bağlılığını, teslimiyetini ve kulluk şuurunu güçlü bir şekilde hissettirmektedir. Engin Titiz'in sesindeki samimiyet ve içtenlik, bu manevi atmosferi daha da etkileyici hale getirmektedir.

"Gel Umreye Umreye, Mekke'ye Medine'ye" nakaratı, yalnızca bir yolculuk çağrısı değil; aynı zamanda gönüllerin arınmasına, duaların kabulüne ve Allah'ın rahmetine ulaşmaya yapılan manevi bir davettir. Medine'nin gül kokan manevi iklimine, Safa ile Merve'nin bereketine ve Zemzem'in şifasına duyulan özlem, ilahinin her satırında hissedilmektedir.

Özellikle "Kâbe'yi gördüğüm an, affedilmek dileğim" mısrası, her müminin kalbindeki tevbe, bağışlanma ve yeniden başlangıç arzusunu derinden yansıtmaktadır. Bu sözler, kutsal topraklara gitmeyi arzulayan milyonlarca insanın ortak duası ve ortak özlemi gibidir. Engin Titiz, bu duyguları öyle samimi bir şekilde seslendirmektedir ki, dinleyen kişi kendisini adeta Kâbe'nin karşısında dua ederken hayal etmektedir.

İlahinin son bölümlerinde yer alan Arafat'ta rahmet dilemek, Beytullah etrafında aşk ile dönmek ve Mina'da nefisle mücadele etmek gibi ifadeler ise, ibadetin sadece bedenle değil, kalp ve ruhla da yapılması gerektiğini hatırlatmaktadır. Bu yönüyle "Gel Umreye", sadece dinlenen bir ilahi değil; aynı zamanda tefekkür ettiren, duygulandıran ve manevi bir muhasebeye davet eden çok kıymetli bir eserdir.

Engin Titiz'e, böylesine anlamlı ve gönüllere dokunan bir ilahiyi bizlerle buluşturduğu için teşekkür etmek gerekir. Rabbim, bu güzel ilahiyi dinleyen, kutsal topraklara gitme özlemi taşıyan tüm müminlere Beytullah'ı görmeyi, Ravza-i Mutahhara'da dua etmeyi ve umre ile hac ibadetlerini en güzel şekilde yerine getirmeyi nasip eylesin. Amin. Bu eser, umre özlemi yaşayan gönüller için sadece bir ilahi değil; aynı zamanda bir dua, bir hasret ve manevi bir çağrı niteliğindedir.